domingo, 24 de febrero de 2008
OS VERDADEIROS PROTAGONISTAS
viernes, 1 de febrero de 2008
PODCASTS
Esta actividade que Adriana propón, sáese un pouco da órbita e dos obxectivos sobre os que versa a temática do practicum que está elaborando o noso grupo de traballo. Cando fagamos a súa exposición poderás saber concretamente ao que me estou referindo, pero paso a darche uns detalles que che poden aclarar un pouco o que quero expresar.
O obxecto do noso traballo non é un centro docente, senón un edificio de usos múltiples de nova creación situado no concello de Bergondo, A Coruña, chamado A Senra que está dotado de instalacións moi modernas e perfectamente acondicionadas e que posúe unha sá de ordenadores dotada coas últimas tecnoloxías. Neste intre, o edificio en cuestión está infrautilizado; aínda que o inmoble está ubicado preto do CPI de Bergondo, e os seus alumnos aproveitan exporádicamente as súas instalacións, é preciso que unha inversión dese calibre sexa rendible para o concello e para todos os veciños que o compoñen.
Dende esta perspectiva, o grupo do que formo parte entendeu, e así se pon de manifesto no practicum, que era indispensable emprender unha campaña informativa sobre o edificio, as súas instalacións, as posibilidades que na actualidade ofrece, así como a planificación doutras actividades encamiñadas a un uso racional do mesmo. Por todo isto, ao noso xuizo, é fundamental remozar a web do concello incorporando un espazo especial que inclúa todo o que teña que ver co desenvolvemento do ámbito cultural do concello e máis concretamente co edificio da Senra como centro neurálxico de todo o proceso.
Esta serie de feitos que acabo de mencionar non é óbice para que na remodelación da web non se poidan tomar exemplos doutras que teñan que ver co proceso educativo: hai moitas páxinas que fan presentacións de proxectos en formato podcast de centros docentes que poderían servir como base para a confección da nova web do concello. Concretamente, unha que me chamou moito a atención é a referida ao CEIP Sigüeiro, incorporada ao Proxecto Grimm no apartado GRIMMLINS, (http://proyectogrimm.net/index.php?cmd=cont_articulo&=376), que desenvolve unha serie de contidos que poderían ser tidos en conta para a organización do deseño da futura web do concello de Bergondo. Así, do mesmo xeito que esta páxina fai fincapé nos espazos do centro, coa biblioteca como centro neurálxico e estructural, o mesmo exemplo podería servir para que, na web do concello, puidera aparecer unha visita virtual guiada do edificio da Senra mediante un video con son que dese conta de todos os espazos útiles, dos recursos de cada un deles así como dun calendario anual de actividades formativas.
Se falamos dende o punto de vista persoal como docente de lengua inglesa, existe unha páxina que creo que é altamente proveitosa para alumnos de bacharelato que desexen mellorar o seu nivel lingüístico; refírome a http://www.vaughanradio.com/RSS/CACH.xml, arquivos en mp3 que desenvolven programas de radio no que se entende por “real English”.
Para concluir, e redundando na idea que o practicum do noso grupo non é específicamente aplicable a un centro educativo, entendo que o aproveitamento das posibilidades deste tipo de edificios de usos múltiples son unha grande aportación ao mundo da educación e da cultura para todos os ámbitos e estratos sociais.
martes, 22 de enero de 2008
WIKI
O vídeo é do máis didáctico: como as WIKIS.Realmente para certo tipo de traballo en equipo pode ser unha ferramenta fantástica. Hoxe en día moitas veces o tempo do que se dispor nas aulas de informática é moi escaso e, dado que a meirande parte dos rapaces teñen ordenador e conexión a Internet, poden continuar os seus traballos na casa.Nunha cidade é máis doado reunirse, pero nos centros máis rurais os rapaces viven en diferentes pobos o parroquias e as Wikis creo que poden ser de gran axuda.
domingo, 20 de enero de 2008
¡Esgotador!

jueves, 17 de enero de 2008
martes, 15 de enero de 2008
Traballo de campo
Pero o certo que lles está encantando; ata o máis vago anda buscando gangas por Londres. É o segundo grupo que traballa con esta webquest, e os resultados son bastante positivos; non simplemente no que respecta ao idioma, senon a saber que se fai cando se viaxa , que problemas aparecen, como hai que organizarse.
O que me tranquiliza é que o traballo do profesor segue a ser indispensable, aínda que doutra maneira. ¡Xa me vía eu aprendendo outra profesión!
martes, 4 de diciembre de 2007
A NOVELA GRÁFICA: WILL EISNER
LA VIDA EN LA AVENIDA DROPSIE
UNA TRILOGÍA DE WILL EISNER
Unha boa elección para aqueles que lle teñen medo a unha novela tradicional cos seus parágrafos longos e densa escritura. Fará que descubran a novela gráfica e as súas posibilidades.
O libro divídese en tres partes que falan, a un mesmo tempo , de todo e de nada, sempre xirando en torno a unha rúa do Bronx neoiorquino: a Avenida Dropsie, e concretamente o edificio número 55.
Contrato con Dios presenta 4 historias centradas en como vivían as xentes dos anos 30 na gran cidade.
Ansia de vivir sitúanos na Grande Depresión posterior a 1929 e engade unha reflexión sobre a razón de vivir.
La avenida Dropsie, sen dúbida a mellor das tres partes, recolle un século e medio de historia do barrio, desde que aínda había granxas no Bronx ata a chegada das urbanizacións, os inmigrantes, etc .
Todo isto descubrímolo a partir dun xeito de debuxar enormemente expresivo e dunha forma moi concisa de narrar.
Estou segura de que a todos os “urbanitas”, que vos gustan as historias de barrios “gamberros”, disfrutaredes moito con este ¿comic?.
Por certo, para os que abusades das maiúsculas ou nunca as utilizades: todos os personaxes “falan” con maiúsculas ¿Será a propósito...?
Xa me contaredes.
domingo, 11 de noviembre de 2007
CURSO DE INGLÉS DE EMERGENCIA
1.Si quiere una Cocacola diga GUIMI A COUC.
2.Si quier un café y un donut diga COFI AN DONUT.
3.Si quier unos huevos con jamón diga JAM AN EGS.
4. Si se agarra un dedo con la puerta del taxi diga FOC
5. Si algo le parece muy costoso diga FOC.
6. Si se cae en el Metro diga FOC.
7.Si lo asaltan en el Bronx diga FOC.
8. Si se encuentra con una mujer de esas de película diga UANA FOC?
9.Si alguien le grita algo que contenga FOC responda FOQUIU TU.
10. Si pierde el pasaporte, detenga a un policía y diga AI LOST MAI FOQUIN PEIPERS.
11. Si se pierde en la ciudad, grite AI AM FOQUIN LOST.
12.Si quiere acostarse con alguien dígale JALOU, CANAI FOQUIU?
13. Si no sabe donde tomar un taxi diga JAU TU GUET A FOQUIN CAB?
14.Si está muy enojado no diga refoc; sólo diga FOC varias veces(FOC, FOC,FOC).
15.Si le quieren tomar el pelo pregunte AR YU FOQUIN MI?.
16. Y si estas instrucciones no le sirven de mucho....UAT DA FOC YU UONT?
¡y luego dicen que a los yanquis no se les entiende!
SPANISH FOR GRINGOS
(para que los gringos aprendan castellano)
There´s always something to learn or to try, many times you need to say some phrase in Spanish, but you don´t know how to say it. Don´t worry! Your problems have finished. If you are a "gringo" and you can´t speak Spanish, we´ll be helpful in your learning. For instance, we took some commmon sentences; just try and you´re gonna see the difference and how easy is to speak Spanish.
(Léanlo en inglés, está genial!!)
1. Boy as n r = Voy a cenar= I´m gonna have dinner
2. N L C John= en el sillón= on the armchair
3.Be a hope and son= viejo panzón=fat old man
4.Who and see to seek ago= Juancito se cagó=Little John is a chicken shit.
5. S toy tree stone= estoy tristón= I´m quite sad.
6.Lost trap eat toss= los trapitos= the little rags.
7.Desk can saw= descanso= rest
8.As say toon as =aceitunas= olives
9.The head the star mall less stan dough= deje de estar molestando=Stop bugging me.
10.See eye=sí hay= yes we have
11. T N S free O?= ¿tienes frío ?=Are you cold?
12. Tell o boy ah in cruise star= te lo voy a incrustar= I´m going to insert it in you.
¿HABEIS PRACTICADO ENGLISH PRONUNCIATION?
viernes, 9 de noviembre de 2007
DU YU SPIC INGLIS?

"Desde que las insignias se llaman pins, los maricones gays, las comidas frías lunchs y los repartos de cine castings, este país no es el mismo; ahora es mucho, muchísimo más moderno.
Antaño los niños leíasn tebeos en vez de comics, los estudiantes pegaban posters creyendo que eran carteles, los empresarios hacían negocios en vez de business, y los obreros, tan ordinarios ellos, sacaban la fiambrera al mediodía en vez del tupper-ware.
Yo, en el colegio, hice aerobic muchas veces pero, tonta de mí, creía que hacía gimnasia.Nadie es realmente moderno si no dice cada día cien palabras en inglés. Las cosas, en otro idioma, nos suenan mucho mejor.
Evidentemente, no es lo mismo decir bacon que panceta, aunque tengan la misma grasa, ni vestíbulo que hall, ni inconvenientes que handicaps...
jueves, 8 de noviembre de 2007
BOTONES
History of the Button
From: billder, 1 week ago
The five minute whirlwind on the history of the button, presented at IgnitePortland on 25 Oct 2007.
SlideShare Link
jueves, 25 de octubre de 2007
martes, 23 de octubre de 2007
chistes varios
Un hombre está haciendo un vuelo en un globo aerostático. Se extravía y decide
descender y preguntar a alguien. Baja a unos 10 metros del suelo y pregunta a
una persona que pasaba por allí:
- Por favor, ¿puede decirme donde estoy?
- Pues mire, está usted en un globo aerostático, a unos 10 metros del suelo.
- Usted es informático, ¿verdad?
- Sí, ¿cómo lo sabe?
- Porque me ha dado una respuesta técnicamente correcta, pero que no me
soluciona nada.
- Y usted es usuario, ¿verdad?
- Pues sí, ¿cómo lo sabe?
- Porque está igual de perdido que antes, pero ahora me echa la culpa a mí.
Vendedores
- ¿Cual es la diferencia entre un vendedor de automóviles y uno de computadoras?
- El vendedor de computadoras no sabe cuando miente.
Contar
Un informático despistado va a una conferencia, y está en el hall del hotel con
las maletas. Su esposa no confía en él para hacer el papeleo del hotel, asi que
le dice:
- Mira, yo voy a firmar en el libro de registro, conseguir la llave y todas esas
cosas; tu quédate aquí vigilando las diez maletas. Cuando vuelve, el marido la
dice:
- Oye, no lo entiendo, nadie nos ha robado ninguna maleta, pero sin embargo
tenemos nueve.
- ¿Que dices? ¡Hay diez!
- No, mira, cuéntalas: 0, 1, 2...
Sin frenos
Un técnico en electrónica, un analista de sistemas y un programador de
ordenadores van en un coche, descendiendo una montaña, cuando les fallan los
frenos. El coche empieza a embalarse, los ocupantes empiezan a gritar, víctimas
del pánico, pero afortunadamente consiguen detener el coche justo a unos
centímetros de un precipicio de 500 metros de altura. Salen del coche,
respiran, y el técnico en electrónica dice, con la mano temblando todavía:
- Creo que puedo arreglar el coche.
El analista de sistemas contesta:
- Creo que lo mejor seria llamar a una grúa y remolcarlo hasta el pueblo, y que
lo viese un experto.
El programador sugiere:
- De acuerdo, ¿pero por qué no retrocedemos antes, volvemos a bajar la montaña,
y vemos si los frenos se vuelven a estropear?
Patrona
- ¿Cual es la patrona de los informáticos?
- Santa Tecla.
miércoles, 17 de octubre de 2007
LECTURA: EL NIÑO CON EL PIJAMA DE RAYAS
AUTOR: JOHN BOYNE
EDICIONES SALAMANDRA 2007
Esta novela trata un tema xa moi manido, como é o dos campos de concentración alemáns e a persecución dos xudeus durante a Segunda Guerra Mundial. Sen embargo, engancha ao lector dende o principio pois comenza como un conto, cun narrador infantil que mostra o que pasa pola mente de Bruno, un neno de nove anos, que é protagonista dunha serie de feitos que non entende ben.Bruno é un rapaz cunha vida feliz en Berlín, onde ten unha casa grande, moitos amigos”para toda la vida”, unha aboa divertida que fai obras de teatro e festas para os seus netos, criados... Pero un día, despois de que alguén moi importante (el Furias, di el) fora a cear á súa casa, todo cambia e ten que deixar todo o seu mundo e marchar a un lugar que non coñece, a unha casa ó lado dunha grande alambrada.O lector coñece o lugar a través dos ollos deste neno de 9 anos. Aínda que ao principio rexeita todo aquilo tan diferente ao seu fogar,pouco a pouco vai investigando e a súa curiosidade vai en aumento, sobre todo cando coñece a Shmuel, un neno da súa mesma idade pero que vive ao outro lado da alambrada.De feito, os seus recordos dos amigos e da cidade, que nos primeiros meses repite unha e outra vez, vanse difuminando ata que ,ao final, nin recorda os nomes daqueles amigos “para toda la vida”.Nesa nova casa en Polonia (nin sequera el sabe que non está en Alemania), en “Auchviz” vive co seu pai “el comandante”, súa nai, a súa irmá Gretel e algún criado. Alí descubre que ao outro lado vive un montón de xente, toda vestida igual, cun pixama de raias, todos delgados, sucios e tristes. Bruno non entende que fai tanta xente alí vivindo tan mal e por iso decide investigar. Isto lévalle a facerse amigo dun dos nenos do Campo e a atravesar disfrazado cun pixama a raias a alambrada que lles separa desa xente . O final é tan triste como predecible.
Quizais o que máis logrado está do personaxe de Bruno é o seu concepto de “ ben educado”, como asimila as normas de “prohibido entrar bajo ningún concepto y sin excepciones”, “prohibido interrumpir a un mayor cuando está hablando”, “prohibido ir a la alambrada”...Sen embargo o seu personaxe non evoluciona moito; leva moitos meses en Polonia e aínda non sabe onde está, quen son os xudeus, por que están alí... Cando fala co seu amigo é incrédulo sobre o que el lle di, e incluso egoísta (cando ten fame , come o que lle leva ao seu amigo).Tampoco é moi claro o personaxe do pai: por unha banda é un comandante das SS, un triunfador ó servicio de Hitler, que ensina ao seu fillo a saúdar militarmente,quelle di que os alemáns son superiores, que están corrixindo a Historia. Pola outra , regala ao seu fillo A illa do tesouro, axuda á criada a coidar da súa nai e busca incansable e desesperadamente ao seu fillo; cando descubre a realidad afúndese na desesperación para sempre.
De todos modos é un relato moi recomendable. E sería moi interesante que os adolescentes o puidesen ler e traballar sobre el.
Eu recomendaría traballar na aula algún capítulo en concreto. Por exemplo.no capítulo 5, Bruno acaba de chegar á súa nova casa e non lle gusta o que ve; decídese a falar co pai e contarlle que quere volver a Berlín. Per o pai dálle unha “boa” razón para quedar:
“- Cuando yo era niño- dijo entonces- había ciertas cosas que no me gustaba hacer, pero si mi padre decía que lo mejor para todos era que las hiciera, yo me esmeraba y las hacía. -¿Qué clase de cosas?- preguntó Bruno. - Pues... no sé – Se encogió de hombros-. Cosas normales de la vida diaria. Sólo era un niño y no sabía qué era lo mejor para mí. A veces, por ejemplo, no quería quedarme en casa a terminar los deberes, quería salir a la calle para jugar con mis amigos, igual que tú.Ahora miro hacia atrás y veo que era una tontería.......también entendía que mi padre, tu abuelo, sabía qué era lo que más me convenía, y que yo siempre estaba más contento cuando lo aceptaba. ¿ Crees que habría tenido tanto éxito en la vida si no hubiera aprendido.....cuándo obedecer sin rechistar?...Ahora calla y escucha....He sido muy atento con tus sentimientos, Bruno....- ¡No quiero aceptarlo!- gritó Bruno...- Vete a tu habitación- dijo Padre en voz baja, y Bruno comprendió que lo decía en serio...”
Á maioría dos nosos alumnos débelles resultar difícil de comprender esa relación de pai e fillo, na que “as cosas son boas se as di o teu pai”,posto que , hoxe en día, os adolescentes cuestionan todo o que os pais din.A min gustaríame comparar este libro con O clube dos poetas mortos, onde precisamente se cuestiona esta disciplina e se valora máis o espíritu crítico e a personalidade individual.Pensemos, por exemplo, na escea na que o novo profesor de literatura sae ao patio cos rapaces e mándalles camiñar.Todos siguen unritmo marcial ata que el lles di que cada un debe ter o seu ritmo, a súa cadencia, ou incluso ser libre para decidir tamén non camiñar. Eu prefiro este segundo concepto de educación.
martes, 16 de octubre de 2007
PARA LOLA: CURRÍCULUMS
Autor: Anónimo (pacomova.eresmas.net/paginas/)
Los diferentes tipos de curriculum presentados.
1.- MODESTO Yo nací en el seno de una familia pobre y sufrí penurias para acabar
la carrera. Por eso le suplico que me contrate.
2.- CHULESCO He terminado la carrera, ahora soy Dios. Por ello, le concedo la
posibilidad de entrevistarse conmigo, pero que no sirva de precedente. Yo diré
cuanto quiero cobrar y el color del Ferrari.
3.- HIPPIE El bienestar y la paz mundial han aumentado con la finalización de
mis estudios. Como puede comprobar, mi curriculum esta impreso en papel
reciclado.
4.- ECHON La extensión de mi curriculum era tal, que he decidido enviárselo en
CDROM. Puede usted llamarme al móvil (celular) o dejar el mensaje a mi
secretaria.
5.- CIBERPLASTA Si visita mi página web podrá ver mi dirección de correo y mi
número de abonado del beeper. También me conecto al canal irc #curriculum de 8 a
10, y he creado un foro de discusión, desde el que podrá acceder a un viaje
virtual en el que conocerá a mi novia, a mi perro y varios trucos de hacker.
6.- ARTHUR ANDERSEN Soy master MBA, NBA y del Universo. Me ha bastado un vistazo
a su empresa para darme cuenta de que tiene problemas. Yo podría ayudarle por
una módica cantidad. Pero como usted no tiene ni idea le cobraré el doble.
7.- INGLÉS AVANZADO Ai want tu incorporate tu llor enterprais, ai am fri of
servicio militar and guant to cobrar money, if want, phone me to speak about mai
experiense working in Almusafes's citti. Have a nice kiss.
8.- INFORMÁTICA AVANZADA En el verano realicé un curso de 3 horas y cuarto de
duración sobre windows 3.11 avanzado. Asimismo se programar en Word y dibujar
con el scandisk, así como modelado avanzado con Excel. Pero en lo que realmente
soy experto es en el retoque fotográfico, empleo indistintamente el Winzip y el
Java. Tengo un primo en Mérida que tiene Internet.
¿A cuál de ellos contratamos?
Yo, por la parte que me toca , contrataría al número cuatro.Pero el especialista en inglés y el primo de Mérida juntos ...... ¿Qué opinais?

